„Koledzy i Koleżanki! Znając Wasze gorące umiłowanie Ojczyzny, wiemy, że nikt z Was nie uchyli się od służby dla Niej!” – taki apel ukazał się na pierwszej stronie Głosu Nauczycielskiego w lipcu 1920 r., na miesiąc przed pamiętną Bitwą Warszawską. Związkowcy przypominali, że „nauczycielowi nie wypada inaczej zgłosić się do wojska jak tylko na czele hufca zwerbowanych ochotników”. Wskazano, że niezdolni do służby frontowej powinni wstąpić do służby zastępczej w instytucjach wojskowych. Przypominamy w całości tę szczególną odezwę. To niezwykły dokument historyczny sprzed 106 lat.
O zwycięstwie wojsk polskich pod wodzą Józefa Piłsudskiego (od 1921 r. honorowego członka Związku) nad bolszewikami zadecydowała Bitwa Warszawska z 15 sierpnia 1920 r. uznana przez Edgara Vincenta D’Abernona (1857-1941), brytyjskiego polityka, dyplomatę i pisarza za 18. bitwę w historii świata o przełomowym znaczeniu.
W dziele mobilizowania społeczeństwa polskiego do walki z najeźdźcą znaczącą rolę odegrał Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych (taką nazwę nosił wówczas ZNP), który na łamach Głosu (GN nr 9-10 z 15 lipca 1920 r.) wzywał: „Koledzy i Koleżanki! Odezwa Naczelnego Wodza poruszyła cały naród! Ojczyzna w potrzebie! Ojczyzna wzywa obywateli do broni!”. – [CZYTAJ WIĘCEJ]
